Archief

Gijsbert Korevaar reageert op de bijdrage van Steven Lobregt in Wapenveld 2010-1 publiceerde onder de titel ‘Vanuit de salon over bio-energie’. Korevaar geeft aan dat Lobregt in zijn artikel een aantal stevige uitspraken doet, en is het niet met hem eens dat de CU de urgentie van een duurzame energie-ontwikkeling wegredeneert. Hij is het wel eens met zijn stellingname dat we binnen duurzaamheid niet te bang moeten zijn om fouten te maken. Alleen is er op het terrein van de bio-energie naar de mening van Korevaar relatief weinig te bereiken en wel veel kans om brokken te maken.

In zijn korte, heldere reactie constateert Korevaar dat de wereld verslaafd is aan energie. Vooral aardolie heeft alle al bestaande of in ontwikkeling zijnde alternatieven voor synthetische materialen en energiedragers met succes uit de markt verdrongen. Deze ontwikkeling heeft ons welvaart gebracht, gezondheid, vrede en veiligheid. Zonder goedkope energie geen wereld met zoveel inwoners, zonder goedkope energie geen vooruitgang, zonder goedkope energie geen intensieve landbouw.

De wereld is in honderd jaar fundamenteel veranderd in haar behoefte aan energie en synthetische materialen. Een eenvoudige weg terug bestaat niet. Zonder meer teruggrijpen naar oude technologieën gebaseerd op biomassa, kernenergie of waterstof kan geen oplossing zijn. Met de snelgroeiende vraag naar hoogwaardige energie wereldwijd, de groeiende wereldbevolking en de toename van de intensiteit van de energievraag, er geen enkel alternatief te bedenken is voor fossiele brandstoffen. Nou ja, het enige serieuze alternatief zou kernenergie zijn, alleen dat is een heel andere discussie.

Het besef bij investeerders en politici moet helder zijn dat de inzet van biomassa voor energieproductie nooit meer dan een marginale rol kan spelen gezien de beschikbaarheid van landbouwgrond. Ongelimiteerd gebruik van biomassa zou kunnen leiden tot een onherstelbare afbraak van ecosystemen. Of het zou de productie van voedsel zo kunnen beïnvloeden dat er wereldwijd nog meer honger komt. Biomassa voor energie moet daarom worden ingezet in een juiste balans met andere energiebronnen en onder strikte voorwaarden.

De categorische fout die in veel politieke discussies over duurzaamheid steeds weer wordt gemaakt, is dat een technologie of oplossing op zich wordt gezien als duurzaam. De belangrijkste uitdrukking in duurzaamheidsdiscussies lijkt altijd weer te zijn ‘het hangt ervan af’. En om dat in te brengen in een politieke kaderstelling is moed nodig. De publicatie van de CU verzandt dan ook niet in comfortabele salonpraat, maar in een realistische aanzet tot een diepgaand en relevant maatschappelijk debat.